Stingchronicity

Police zorgde in de jaren ’70 voor een revolutie in de Engelse punk-pop-scene. Grote hits als ‘Roxanne’ en ‘Message in a bottle’ bleven in de oren van de tieners van toen hangen. Sindsdien laat Sting zich niet klein krijgen. Hoewel hij al lang de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, vindt hij zichzelf steeds weer opnieuw uit. Maar ondanks al zijn wereldwijd succesvolle en stilistisch zeer uiteenlopende projecten zijn evergreens als ‚Fields of Gold‘ en ‚Englishman in New York‘ in de hoofden van alle generaties blijven hangen. Hoeveel hits er uit zijn pen komen, laat de band zien die zich met een speelse woordspeling heeft vernoemd naar het laatste album van The Police, ‚Synchronicity‘.

De bekende frontman van Menino en Horizonte-presentator Stephan Maria Glöckner komt vocaal moeiteloos zo dicht in de buurt van de Brit dat je soms het gevoel hebt naar de meester zelf te luisteren. De rest is sinds 2013 geschiedenis: de band zet elke club op zijn kop, want de muzikanten spelen met het grootste speelplezier. Daarbij wijken ze ook wel eens vrijelijk af naar rechts en links, verliezen ze zich in jazzy gitaarsolo’s of improviseren ze op de bekende motieven van de gevierde Engelsman.

Michael Wilsberg drumt soeverein de Copeland en zingt daarbij ook nog de achtergrondzang. Achim Klein, bassist bij Mista Svenson en Jazzfabrik, die ook de achtergrondzang verzorgt, is onfeilbaar op de elektrische bas en de contrabas. De leadgitaar van Thomas Schmitinger speelt zich virtuoos en met indrukwekkend gemak door alle toonladders en talloze klanken.

Tussendoor speelt de band sommige nummers ook akoestisch en zorgt zo voor een heel eigen melodieus luistergenot.

Een hoogtepunt voor iedereen en een must voor fans van The Police en Sting.